سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
61
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : تعرّضا فى العقد لحكم يقتضيه : فاعل [ يقتضيه ] ضميرى است كه به عقد راجع بوده و ضمير مفعولى به حكم راجع است و جمله [ يقتضيه ] صفت است براى [ لحكم ] و در برخى نسخ به جاى [ يقتضيه ] نقيضه ثبت شده بنابراين كلمه [ نقيضه ] مضاف اليه براى [ حكم ] مىشود و ضمير مجرورى به عقد عود مىكند . قوله : حيث يطلق : يعنى مقتضاى آن را تصريح نكرده و متعرض عدم اجرت در غير مورد رضاء نشوند . قوله : عدم استحقاق شئ : كلمه [ عدم ] مرفوع است تا خبر باشد براى [ انّ ] . قوله : لو لم ينقل : يعنى موجر . قوله : او نقل فى غيره : ضمير در [ نقل ] به موجر و در [ غيره ] به معيّن راجع است . قوله : لو نقله فى غير المعين : ضمير فاعلى در [ نقله ] به موجر و ضمير مفعولى بمتاع راجع است . قوله : قد شرط قضية العقد : ضمير فاعلى در [ قد شرط ] به مستأجر و قضية العقد مفعول است . قوله : فى مسئلة النقل او فى غيرها : يعنى غير مسئله نقل كه مقصود مسئله خياطت باشد كه مشهور بين اين دو تفصيل داده و در غير نقل اجاره را صحيح دانسته و در نقل حكم به بطلانش كردهاند . قوله : ممّا شاركها فى هذا المعنى : ضمير فاعلى در [ شاركها ] بماء موصوله و ضمير مفعولى بمسئله نقل راجع بوده و مقصود